
Het gebruik van marginale gronden voor duurzame biomassateelt biedt een unieke kans om de ecologische duurzaamheid te verbeteren en de landbouwproductie te diversifiëren, met name in de huidige context van klimaatverandering. Marginale gronden zijn gebieden met een lage vruchtbaarheid, of gebieden die beïnvloed zijn door fysieke of chemische factoren, zoals verzilting, waardoor ze ongeschikt zijn voor conventionele gewasproductie.
Biomassaproductie op marginale gronden
Het benutten van marginale gronden voor biomassaproductie biedt een alternatief voor het gebruik van vruchtbare landbouwgrond die anders voor voedselproductie zou worden ingezet. In plaats van te concurreren met de agrovoedingssector, kunnen deze gronden worden gebruikt voor de teelt van planten die bestand zijn tegen ongunstige omstandigheden, zoals verzilting of voedingstekorten . Deze aanpak optimaliseert niet alleen het gebruik van onderbenutte grond, maar bevordert ook de biodiversiteit.
Het onderzoek naar lignocelluloseplanten zoals reuzenriet (Arundo donax) is bijzonder veelbelovend gebleken. Deze soorten zijn niet alleen bestand tegen zout, maar produceren ook grote hoeveelheden lignocellulosebiomassa , waardoor ze een kosteneffectieve en duurzame optie vormen voor de productie van biobrandstoffen en andere industriële producten.
De rol van het zoutgehalte bij de productie van biomassa
Een van de belangrijkste kenmerken van marginale gronden is hun hoge zoutgehalte, wat een negatieve invloed kan hebben op de meeste conventionele landbouwgewassen. Verschillende studies hebben echter aangetoond dat bepaalde planten, zoals riet , goed kunnen gedijen in zoute omstandigheden. Volgens onderzoeker Dolores Curt van de GA-UPM-groep: " Het zoutgehalte in de bodem of het irrigatiewater is een beperkende factor voor veel landbouwgewassen, maar het kan ook een kans zijn om biomassa te produceren die niet concurreert met de agrovoedingssector ."
In die zin is het gebruik van zouttolerante planten op marginale gronden een efficiënte oplossing die een probleem in een kans verandert. Bovendien kunnen deze planten worden gebruikt zonder dat de soort genetisch hoeft te worden gemodificeerd, wat de duurzaamheid verbetert en de ecologische voetafdruk verkleint.

Onderzoek en projecten in uitvoering
Verschillende door de EU gefinancierde projecten, zoals MarginUp , onderzoeken hoe marginale gronden kunnen worden gebruikt voor duurzame biomassateelt . Deze projecten hebben niet alleen tot doel de biomassaproductie te verhogen zonder te concurreren met de agrovoedingsproductie, maar ook om de circulaire economie te bevorderen en de veerkracht van lokale ecosystemen te verbeteren.
Het MarginUp!-project is bijvoorbeeld gebaseerd op de resultaten van verschillende casestudies in Europa, zoals in Griekenland, waar verlaten mijngebieden een nieuwe bestemming krijgen, of in Spanje, waar marginale landbouwgrond in Extremadura wordt gebruikt voor de productie van kenaf en hennep . Deze planten zijn bijzonder nuttig omdat ze zich goed aanpassen aan gebieden met een lage productiviteit en biomassa kunnen genereren voor de productie van bouwpanelen.
Sociaal-economische en ecologische voordelen
Het bewerken van marginale gronden draagt niet alleen bij aan de verbetering van de lokale biodiversiteit, maar kan ook aanzienlijke economische voordelen opleveren. De productie van bioproducten uit biomassa, zoals biobrandstoffen of bouwmaterialen, kan een drijvende kracht worden voor de plattelandseconomie. Bovendien vermindert het gebruik van marginale gronden de druk op vruchtbare landbouwgrond, waardoor deze volledig kan worden ingezet voor voedselproductie.
Een voorbeeld van deze voordelen is de verbetering van de bodemstructuur die deze planten kunnen bewerkstelligen, dankzij hun vermogen om koolstof vast te leggen en de vruchtbaarheid op lange termijn te verhogen. Ze bevorderen ook het herstel van ecosystemen, helpen woestijnvorming tegen te gaan en vergroten de weerbaarheid tegen de effecten van klimaatverandering.
Samenvattend is het gebruik van marginale gronden voor duurzame biomassaproductie een efficiënte strategie om te profiteren van onproductieve gronden, zonder de voedselzekerheid in gevaar te brengen.
Index
